ELİM HAYATIM

Eski bir istanbul sabahından kalıyorum

Sabah hep mağrur,

Eksilesi bir hayat

Ve ne vakit gelsen akla heyhat

Bir sende donuyorum

 

Eskimedin sen

İstanbul mu desem paris mi

Güzelliğin gelse de dile

En güzel yerimdesin yine

 

Gitme ufkun yarıldığı vakte

Susuz çöller saklı, bir bütün sahne

Gel demek ne kolay, na-mümkün

Sen gittin gideli bütün sonlar sözde

 

Ey peri güzel, ey şuh sevgili

Sana vermekte ancak sevgili seri

Ne vakit düşse de bendeki aşk

Bulamaz gönül senden başka dilberi

 

Bir enfaz üstü tütüyor yüreğim

Çekilmiyor yürek atım almış eğerim

Atla gel yüreğime eksik kalmasın kan

Korku senden hiddet senden koca bir elim

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !