BİR CÜMLEM KALMIŞTI

 

BİR CÜMLEM KALMIŞTI..

 

Bir cümlem kalmıştı sana kavuşmaya

Hava güzel anlamlı ve derindi

Uçuşan kağıtların tam vakti dedim kendime

Son cümlemin vakti geldi demlenmeye

Yalnızlık o kadar ağırdı ki gidişinle

Ama sevdiğini bilmek

Seninle yaşamayı istemek yetiyormuş

Bir eksik bir fazla ne fark eder derdin

Anlıyorum şimdi sözünü

Eksik bir son cümleye sığdırmak yersizdi seni

Bir eksik bir fazlaydı seni anlatışım

Hep fazlasını seçti rüzgar

Hep fazlayı uğuldadı kulağıma

Ve her seferinde seni düşürdü ağıma

 

Şimdi seni yazıyorum solmuş kağıda

Yılların eskittiği hamur gibi duygularım

Belki biraz körelmiştir, bilmem, bilemem

Sen ki ! yalnızlıktan korkan gün ışığım

Sen ki ! dünyada ahretle tanışığım...

 

                                           Fotoğraf : Remziye Sakin

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !