17/4/2008 - SEVMELER MÜBAH OLMALI

Sevmeler mubah olmalı…

Sakin bir şehir, yalın bir geceye varmalı.

Tek başına yaşanmamalı aşk, sessizliğe gömülmemeli.

Ucu bucağı olmamalı özgürlüğün, gözlerde saklanmamalı…

Ben yanındayken hasretinin, pençeler bedenimi haykırışlarımsız.

Öfkesini kusarken, çırpınışlar sonuç bulmalı…

Kendini avutmaya bırakılmamalı yaşam,

Hiçbir mutluluk devretmemeli yenilere, sevinç gözyaşlarımsız…

Kaderine küserse sevda, görülmemişçesine,

Boyun eğmemeli prangalanıp, zincirlerle boğulup…

Parçalanmamalı gurur, sözlerin dilinden sakınıp.

Ayaklar altına alma cesaretini, esarete binme

Sevme hatalarını affına sığınıp…

Dünya karartılarla bozulursa, aşk mahpusluğuyla,

Kalbinle ışık tut zehir zemberek olmuş sevdalara, masumluğuyla.

Yanlış; yalnız sevgiliye öğüt vermekte,

Kendisinin durumunu görmezden gelmişliğinde, yobazlaşmışlığıyla…

Rüzgarlarla konuş, sana ne yapman gerektiğini onlar anlatsın.

Bırak kalbini avuçlarına, ona götürürler, onun avuçlarına, onunla yaşarsın.

İçinde hiçbir şüphe, merak, yankı, umutsuzluk olmasın.

Zaten korkmamalı, sarılmalı hayata, pes etmemeli,

Kendine güvenmeli, hasret beslemeli…

Ama ona yenilmemeli ki, sevdan avuçlarında parıldasın…

                                                                                       22 Ocak 2008  02:06

                                                                                             Cihan ÇİÇEK

20/3/2008 - ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ'NE

Bir kurşun düştü önce ardından zehir

Bunca milleti görmek yüzyılda bir

Ne hakla istila edilir Çanakkale toprağı

Hiç düşünmeden kurdu düşman bu ağı

Ne Osmanlıydı amaç ne de Rus

Vahşete bu kadar boyun eğer mi bir ulus

Atıl sen de cepheye ama ne için

Bir ana yüreğini bitirir bu kadar nefret, kin

Küçük bir boğaz harbi gibi görünür çoğu millete

Ancak dışında olanlar dayanır bu illete

Dört yakandan sararken tüm dünya efradı

Küçük bir kara parçası ne kadar alsın ahı

Gavurlar girmek için başlarken saldırmaya

        Ne kadar güç vardı Elizabet’i durdurmaya

        Tüm yürek tüm millet tüm cephane erir

        Kimi ölüme gider kimi düşmana esir

        Çanakkale unutulmaz bir gün bitse de

        Anılmalı tüm milletçe ruh-ı sinede

        Tarihe şahit olan bunca topraklar

Suyla değil şehit kanıyla paklar

Ey şehidim şanlı geçmişim

Babam, dayım, oğlum eşim

Dün sen vardın tarihe altın yaldız vuran

Bu gün ancak senle milyonlar doğuran

Bir ana ki senin için ağlar

Bu şanlı zaferi ancak bir Türk anlar….

                                          Hikmet Gezer

4/2/2008 - BİR CÜMLEM KALMIŞTI

BİR CÜMLEM KALMIŞTI..

Bir cümlem kalmıştı sana kavuşmaya

Hava güzel anlamlı ve derindi

Uçuşan kağıtların tam vakti dedim kendime

Son cümlemin vakti geldi demlenmeye

Yalnızlık o kadar ağırdı ki gidişinle

Ama sevdiğini bilmek

Seninle yaşamayı istemek yetiyormuş

Bir eksik bir fazla ne fark eder derdin

Anlıyorum şimdi sözünü

Eksik bir son cümleye sığdırmak yersizdi seni

Bir eksik bir fazlaydı seni anlatışım

Hep fazlasını seçti rüzgar

Hep fazlayı uğuldadı kulağıma

Ve her seferinde seni düşürdü ağıma

Şimdi seni yazıyorum solmuş kağıda

Yılların eskittiği hamur gibi duygularım

Belki biraz körelmiştir, bilmem, bilemem

Sen ki ! yalnızlıktan korkan gün ışığım

Sen ki ! dünyada ahretle tanışığım...

                                           Fotoğraf : Remziye Sakin

12/12/2007 - ELİM HAYATIM

Eski bir istanbul sabahından kalıyorum

Sabah hep mağrur,

Eksilesi bir hayat

Ve ne vakit gelsen akla heyhat

Bir sende donuyorum

Eskimedin sen

İstanbul mu desem paris mi

Güzelliğin gelse de dile

En güzel yerimdesin yine

Gitme ufkun yarıldığı vakte

Susuz çöller saklı, bir bütün sahne

Gel demek ne kolay, na-mümkün

Sen gittin gideli bütün sonlar sözde

Ey peri güzel, ey şuh sevgili

Sana vermekte ancak sevgili seri

Ne vakit düşse de bendeki aşk

Bulamaz gönül senden başka dilberi

Bir enfaz üstü tütüyor yüreğim

Çekilmiyor yürek atım almış eğerim

Atla gel yüreğime eksik kalmasın kan

Korku senden hiddet senden koca bir elim

30/9/2007 - UNUTMAK ŞİİRİ

UNUTMAK DEDİĞİM ŞEY O DEĞİL ASLINDA SONBAHARA EĞİLDİĞİM KURU BİR YAPRAK GİBİ BİR MEVSİM ARALIĞINA DÜŞMEK ASLINDA ÜSTÜME SOĞUKTAN GİYDİĞİM BİR ESKİ HIRKA GİBİ VARLIĞINA ÜŞÜMEK ASLINDA UNUTMAK DEDİĞİM ŞEY YENİSİ GELENE DEK ESKİSİN ÖZLEMEK ASLINDA ALPARSLAN SARP